Krediet

De term krediet stamt uit de oude comptabiliteitsvoorschriften. De term betekent hetzelfde als budget, maar werd vooral gehanteerd in verband met investeringen. Investeringskredieten werden afzonderlijk door de raad vastgesteld met de vaststelling van de investeringsstaat, die bij de begroting hoorde. Daarnaast konden ook tussentijds investeringskredieten worden aangevraagd. Zonder expliciete vaststelling door de raad van de kredieten kon het college niet over de investeringskredieten beschikken. Het college was gehouden binnen de afzonderlijke kredieten te blijven.

In de nieuwe voorschriften (BBV) is een andere weg gekozen. In de uiteenzetting van de financiële positie is een overzicht van investeringen opgenomen. De afzonderlijke investeringen hoeven daarin niet genoemd te worden. Met de vaststelling van uiteenzetting over de financiële positie wordt de ruimte bepaald waarbinnen de investeringen moeten vallen. Het nemen van beslissingen over individuele investeringen binnen deze ruimte behoort in deze opzet tot de bevoegdheden van het college, tenzij de raad dat anders regelt. In verordening 212 (artikel 4, lid 2) heeft de raad van Nijmegen bepaald: 'Bij de begrotingsbehandeling geeft de raad aan van welke nieuwe investeringen hij op een later tijdsip een apart voorstel voor autorisatie van het investeringskrediet wil ontvangen. De overige nieuwe investeringen worden bij de begrotingsbehandeling met het vaststellen van de financiële positie geautoriseerd'. Sinds de inwerkingtreding van verordening 212 heeft de raad nooit om aparte voorstellen verzocht.