Nijmegen en ik, dat was liefde op het eerste gezicht
Na ruim twee seizoenen bij NEC te hebben gevoetbald was het voor mij duidelijk: Ik ga een liedje schrijven over en voor deze immer bruisende stad. Ik schrijf namelijk graag liefdesliedjes. En Nijmegen en ik, dat was liefde op het eerste gezicht.
In Nijmegen is iedere dag van de week wel ergens iets te doen. Dan bedoel ik in de kroeg. Iedere dag van de week! Ik woon in Eindhoven en daar is er op vrijdag en zaterdag genoeg te beleven, maar op alle andere dagen van de week kun je er een kanon afvuren. De eerste keer dat ik op een zondag ging stappen in Nijmegen vroeg ik van tevoren nog of er dan wel ergens iets te doen was. “Ach jongen, de fuik, Hollandse avond. Zit ram vol”. De eerste keer dat ik op dinsdag in Nijmegen ging stappen: “Dinsdag zal wel niet zoveel zijn hier, hè?”.
“Dinsdag? Bascafé man, hangen de beentjes buiten”. Maandagavond, woensdagavond, donderdag… het was altijd wel ergens gezellig.
En gezelligheid, daar hou ik van. Lekker even wat gaan eten en dan het karwei afmaken in de kroeg. In Nijmegen hebben ze besloten dat dit dus op iedere dag van de week wel ergens moet kunnen. En als slagroom op de taart hebben ze ook maar meteen besloten om geen sluitingstijd in te voeren. Wat een feest! In Nijmegen doet iedereen ook zo lekker mee. Veel studenten. “Studeren? Dat kan altijd nog. Eerst een biertje drinken, dan zien we morgen wel verder”.
Eindhoven is ook een studentenstad, maar hier studeren ze ook echt. Heel verstandig, maar wij Eindhovenaren verdienen beter. Ach Eindhoven, ik wil er nooit meer weg. Ze is als mijn highschool sweetheart, de liefde van mijn leven. Daar blijf ik wonen, ik zal haar nooit verlaten. Maar Nijmegen is als de maîtresse, zwoel en opwindend. Ze daagt je iedere dag uit en ze betovert je. Ik kan hier niet wonen, het zou mijn ondergang worden. Maar een liedje? Ja, een liedje speciaal en alleen voor haar. Dat is wel het minste wat een man kan doen!
Björn van der Doelen, oud-speler NEC en fan van Nijmegen.
