Bij verdriet is de Waalkade perfect
Op de middelbare school wist ik het al: ik wil naar Amsterdam. Maar ik woonde mijn leven lang al in Helmond en vond de stap te groot. Na een afwijzing voor de toneelacademie in Eindhoven zocht ik een andere stad. Ondertussen had ik besloten filosofie te gaan studeren, want één vraag hield me altijd al bezig: wat is de zin van mijn bestaan? Filosofie in Tilburg had gekund, maar in Nijmegen vond ik de campus prettiger, de mensen warmer.
Een antwoord kreeg ik niet in Nijmegen. Er kwamen alleen maar vragen bij. En filosofen stelden ze voor mijn gevoel om het spelletje. Antwoorden zochten ze in boeken, terwijl je daar beter in het leven zelf naar op zoek kunt volgens mij. Vandaar mijn overstap naar kunstwetenschappen.
Ondertussen was ik op de universiteit theater gaan programmeren. Zelf trad ik ook op, steeds met anderen. Die begonnen me in de weg te zitten, omdat ze minder goed waren in improviseren. In 1998 vroeg studentencafé Diogenes me voor een kort solo-optreden. Dat sloeg aan. Toen is het balletje gaan rollen.
In 2004 rondde ik de studie af en vertrok ik naar Amsterdam. Mensen die hetzelfde doen als ik kom je daar gewoon in de kroeg tegen. In Amsterdam en Rotterdam gebeuren de echt grote dingen. In Nijmegen stuitte ik steeds op partijen die zeiden: maak het niet te gek. Terwijl extremen opzoeken vaak nodig is om verder te komen.
Toch zal Nijmegen me dierbaar blijven: door de doorbraak in Dio, maar juist ook door de kleinschaligheid. In een verdrietige bui ben ik eens de Waalkade op en neer gelopen en echt: die heeft er de perfecte lengte voor. In Amsterdam had ik niet geweten waar te beginnen. Ik zeg vaak: in Nijmegen heb ik kunnen oefenen voor de grote wereld.
Cabaretier Leon van der Zanden toert door het land met Cola, zijn nieuwste show. In 2010 staat hij er tweemaal mee in Nijmegen. Hij is aangesloten bij Comedytrain, het Amsterdamse stand-up comedy gezelschap.
Opgetekend in oktober 2009