Inmiddels voel ik me te oud voor de Matrixx
Tot mijn zestiende woonde ik in Zoetermeer. Bij de turnvereniging daar werd je behandeld als een klein kind, dat gewoon mocht worden uitgekafferd. Ik kon er tegen, maar had er genoeg van. Ik wilde trainers die me volwassen zouden behandelen. Daar moest ik voor naar Nijmegen verhuizen. Het was 2002.
In het begin dacht ik na twee jaar weer terug te gaan naar Zoetermeer. Het liep anders, want al snel wilde ik helemaal niet meer weg. Nijmegen bleek leuk en gezellig. Je kon er lekker eten en drinken, ja, ook als topturnster, behalve dan vlak voor grote wedstrijden. Ik kwam vrij vaak in de Matrixx, maar voel me daar inmiddels te oud voor. Nu ga ik vaker naar de Waalkade, ook voor het uitzicht daar. Andersom, als je over de brug de stad nadert, is het zicht ook prachtig trouwens.
Drie jaar geleden, op mijn twintigste, raakte ik zwanger. Ik had Nijmegen verruild voor een kamer in Lent. Dat is niets met een kind. Maar de gemeente zag geen reden om me een woning aan te bieden.
Zo werd het Elst. Niet bepaald de grote stad met alle drukte en mensen die ik zo graag om me heen heb. Maar gelukkig zit je binnen tien minuten in Arnhem, binnen een kwartier in Nijmegen.
Ik heb gehoord dat Nijmegen sporten bij elkaar wil voegen, in Het Huis voor de Topsport. Goede zaak. Of ik er ooit kom, is de vraag. Ik ben geen lid meer van turnvereniging Hazenkamp. Mijn trainster werd 1,5 jaar geleden op non-actief gesteld. Toen zijn ik en andere meisjes opgestapt. Dat ik nooit om mijn mening ben gevraagd, neem ik de club nog altijd kwalijk. Sindsdien heb ik elders moeten trainen, tot in Heerenveen toe. Al het gereis is van invloed geweest op mijn slechte presteren tijdens de WK-kwalificatie laatst. Dingen zullen anders moeten, wil ik doorgaan. Anders heeft dertig uur trainen per week weinig zin.
Turnster Suzanne Harmes won in 2005 zilver tijdens het EK en brons tijdens het WK, beide keren voor het onderdeel vloer. In 2004 en 2008 nam ze deel aan de Olympische Spelen.
Opgetekend in september 2009
