De heer A. Ulutas

Naam: de heer A. Ulutas
Geboren: in Ördekli op 10 september 1946
Functie: pensioen
Onderscheiding: Lid in de Orde van Oranje Nassau

Geachte meneer Ulutas,

Zoals de Bosporusbrug het Europees en Aziatisch gedeelte van Istanbul met elkaar verbindt, zo slaat u al meer dan dertig jaar een stevige en betrouwbare brug tussen de Turkse gemeenschap en de Nederlandse samenleving.
Die brug is opgebouwd uit de vele activiteiten die u voor Turken, Nederlanders, vrouwen, jongeren en werknemers heeft ontplooid.

Bij al die activiteiten hebt u zich laten leiden door principes die voor u wezenlijk zijn: gelijkheid, rechtvaardigheid, emancipatie en participatie.

U bent aan de basis begonnen: de Turkse gemeenschap in Nijmegen.
Midden jaren zeventig was u één van de oprichters in Nijmegen van de Turkse Arbeidersvereniging HTIB, de Turkse vrouwenbeweging HTKB en een Turkse voetbalvereniging.

Daarbij hebt u er naar gestreefd, mensen duidelijk te maken dat zij eerst vertrouwen in hun eigen capaciteiten moeten krijgen en dat zij met hun capaciteiten aan de Nederlandse samenleving kunnen bijdragen.

Want talent mag – in uw opvatting – niet verloren gaan. Zeker niet bij jongeren. U wilt dat zij het beste uit zichzelf halen, en een goede scholing legt daarvoor de basis. Daarom heeft u informatieavonden voor Turkse ouders georganiseerd. U wilde hen doordringen van de rol van ouders binnen het Nederlandse onderwijs en vooral het belang van onderwijs bij de ontplooiing van de talenten van hun kind.

U was een initiatiefnemer van de Adviescommissie Allochtonen. Een commissie die gevraagd en ongevraagd het College van Burgemeester en Wethouders van advies dient.

Uw focus was niet alleen op de Turkse gemeenschap gericht. U was voorzitter van het Platform Buitenlandse Organisaties in Nijmegen en in die hoedanigheid heeft u er voor gezorgd dat er in de Nederlandse samenleving meer begrip is gekomen voor de Turkse gemeenschap.

Verder behartigde u als bestuurslid van de Industriebond FNV de belangen van alle werknemers. Bij Tandem was uw streven alle mensen volwaardig te laten meedraaien in de maatschappij en binnen de huurdersvereniging van Talis hebt u zich ingespannen voor de belangen van kwetsbare groepen.

U bent een herkenbare en verbindende persoonlijkheid voor verschillende bevolkingsgroepen en daarnaast ook een aimabel mens. Niet voor niets zeggen ze in Bottendaal over u: “Van Aziz krijg je eerst een stralende glimlach voordat hij je vraagt: “Hoe gaat het, arcades?” (= kameraad, vriend)

Voor u gelden de woorden van Yunus Emre: "Joldachs olalin ikiemiz" (fonetisch) oftewel ‘Laat ons beiden reisgenoot zijn’.

Meneer Ulutas, ik ben zeer blij dat het Hare Majesteit de Koningin heeft behaagd u te benoemen tot Lid in de Orde van Oranje Nassau.