Bombardement 1944

In opdracht van het college van burgemeester en wethouders heeft de Begeleidingscommissie Bombardement Nijmegen 1944 in 2004 laten onderzoeken of er zestig jaar na het bombardement nog onbekende historische bronnen zijn te achterhalen die een nieuw wetenschappelijk onderzoek naar de gebeurtenissen van het bombardement rechtvaardigen.

Het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie (NIOD) verzorgde het bronnenonderzoek en concludeerde in het rapport Vooronderzoek bombardement Nijmegen 22 februari 1944 dat nieuw wetenschappelijk onderzoek geen zinvolle aanvulling is op bestaand onderzoek. Volgens het NIOD moet het eerdere onderzoek van Alfons Brinkhuis nog steeds worden beschouwd als hèt standaardwerk over het bombardement (lees hier het persbericht).

De fatale aanval
Het college heeft toegezegd de publicatie van Alfons Brinkhuis, De Fatale Aanval 22 februari 1944. De waarheid over de mysterieuze Amerikaanse bombardementen op Nijmegen, Arnhem, Enschede en Deventer integraal beschikbaar te stellen via de website van de gemeente Nijmegen. Deze publicatie is immers niet meer in de boekhandels verkrijgbaar, terwijl er wel veel behoefte bestaat aan informatie over de gebeurtenissen van het bombardement. Inmiddels heeft de gemeente Nijmegen het volledige auteursrecht op het boek van Brinkhuis verkregen en de publicatie laten scannen. Vanaf nu is De Fatale Aanval te bekijken als dia-voorstelling, of te downloaden als PDF- bestand (Let op: het bestand is meer dan 16 MB groot en het downloaden kan dus enige tijd in beslag nemen).

Verwerking
In het verlengde van het NIOD-onderzoek heeft dr. Joost Rosendaal van de Radboud Universiteit in 2007-2008 op verzoek van de gemeente onderzoek gedaan naar de verwerking van het trauma. Het eerste exemplaar van zijn boek Nijmegen ’44. Verwoesting, verdriet, verwerking werd tijdens de officiële herdenking op 22 februari 2009 overhandigd aan burgemeester De Graaf en minister Donner. Rosendaal komt tot de conclusie dat de Amerikanen bewust een gelegenheidsdoel bombardeerden, maar dat dat doel niet eenduidig of eensluidend was geïdentificeerd. Rosendaal vindt dat er daarom geen sprake is van een vergissing in de zin van verwisseling. Omdat het beleid was: niet bombarderen als je niet zeker weet of het gelegenheidsdoel in Duitsland ligt, is hier sprake van "at least a faux pas", zoals een Amerikaanse generaal zegt in een rapport in 1944.